شما می توانید با ارسال ایمیل خود ، بصورت رایگان مشترک شده و از بروزسانی مطلع شوید.

ایمیل خود را وارد کنید:

کفایت سرمایه

نسبت کفایت سرمایه در سیستم بانکی

نسبتهای مالی عموماً یکی از ابزارهای مورد استفاده جهت تجزیه و تحلیل صورتهای مالی هستند از دیگر ابزار تجزیه و تحلیل می توان به روشهای تحلیل افقی (روند) یا عمودی (درونی ) نام برد اما بحث من بیشتر بر تجزیه و تحلیل صورتهای مالی بانکها معطوف می شود در سیستم بانکی ، از هر سه روش استفاده می شود لکن نسبتهای مالی در سیستم بانکی بعلت سرفصلهای گسترده و خاص ، مطابقت زیادی با صنایع دیگر ندارد .دراین بین می توان نسبتهای موجود در صنعت بانکداری را در دو گروه نسبتهای الزام آور و نسبتهای مورد استفاده مدیریت برای ارزیابی دستیابی به اهداف طبقه بندی کرد . بدیهی است نسبتهای الزام آور ،نسبتهائی هستند که بواسطه شرایط خاص صنعت بانکداری ،بانکها موظف به رعایت حد آن می باشند یکی از این نوع نسبتها نسبت کفایت سرمایه می باشد

بانکها به واسطه ویژگیهایی که دارند میبایست سرمایه کافی برای پوشش دادن ریسک ناشی از فعالیت های خود داشته باشند. بانکها به واسطه ویژگی‌های خود بسیار آسیب پذیرند. از طرف دیگر بانکها بایستی مراقب باشند آسیب‌های وارده به سپرده گذاران منتقل نشود، و هرگونه زیان احتمالی توسط سرمایه جذب شود و به این ترتیب اعتماد عمومی به بانک حفظ شود. به همین دلیل سرمایه در موسسات بانکی از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است، و یکی از مهمترین معیارهای سنجش سلامت این موسسات است. حال این سوال مطرح است که چه میزان سرمایه مطلوب است؟

برای پاسخ به این سئوال معادله حسابداری را لحظه ای در ذهن خود تصور کنید ( دارائیها = بدهیها + سرمایه ) حال سئوال اینجا است در بانکها نسبت سرمایه و بدهی در برابر دارائیها باید چه میزان باشد جواب سئوال را کمیته بال با معرفی نسبت کفایت سرمایه اینگونه می دهد .
سرمایه میبایست حداقل ۱۲ درصد دارائیهای موزون شده به ریسک را در بانکها پوشش دهد و آنرا به شکل این نسبت ارائه داده است (سرمایه تقسیم بر دارائیهای موزون شده به ریسک ) دارائیهای موزون شده به ریسک یعنی باید ریسک هر دارائی را با توجه به نرخ آن بدست آوریم .واضحتر بگویم مثلاً ریسک حساب صندوق برابر صفر است چون نزد بانک است اما ریسک تسهیلات اعطائی به بخش خصوصی ۱۰۰ درصد است به همین ترتیب کل دارائیها با ضریب ریسک ارائه شده به سیستم بانکی تعدیل می گردد این موضوع هم دررابطه با دارائیهای بالاخطی و هم دارائیهای زیر خطی انجام می شودپس از تعدیل دارائیها براساس ریسک ، میزان سرمایه پایه ( سرمایه پرداخت شده و اندوخته ها ) و سرمایه تکمیلی ( ذخائر و تجدید ارزیابی دارائیها و سرقفلی) در صورت کسر قرار می گیرد نتیجه بر اساس استاندارد می بایست ۱۲ و در ایران بر اساس مقررات بانک مرکزی می بایست حداقل ۸ باشد .

 

دیدگاه خود را به ما بگویید.